Historia Morza Martwego
Morze Martwe przez wieki nazywane było Morzem Cuchnącym, Diabelskim, Jeziorem Asfaltowym, Morzem Araby i Morzem Słonym (dwa ostatnie przydomki pochodzą z Księgi Rodzaju i Jozuego). Tradycja głosi, że na dnie morza leżą ruiny Sodomy i Gomory, dlatego Morze Martwe nazywane jest również Morzem Sodomy lub Morzem Lota (który był świadkiem tragicznych wydarzeń i którego żona zamieniła się w słup soli, zaś legenda głosi, że stoi tam do dziś pośród licznych solnych kolumn).
Jak wiemy, wysokie stężenie soli powoduje, że na powierzchni bez problemu uniesie się osoba, która nie potrafi pływać. Już w czasach antycznych rzymski cesarz Wespazjan wrzucał do wody jeńców, aby przekonać się na własne oczy o właściwościach tego zjawiska. Ale nie tylko te właściwości były znane już w starożytności. Rzymianie i Żydzi budowali nad Morzem 
Martwym łaźnie i specjalne umywalnie, w których można było w pełni wykorzystywać wodę i błoto z morza. Według relacji Flawiusza, historyka rzymskiego, dwa tysiące lat temu sam król Herod leczył się i odprężał wśród gorących źródeł, które znajdują się na Morzu Martwym. Podobnie Kleopatra, która zażywała kąpieli w błocie i stosowała specjalne sole i minerały, aby przywrócić sobie młodość. Natomiast Nabatejczycy już w IV wieku p. n. e. wytwarzali z morskiej zawiesiny specjalny środek do balsamowania zwłok i sprzedawali go Egipcjanom. Dziś balsamy i kremy wytwarzane z Morza Martwego służą jako kosmetyki dbające przede wszystkim o cerę.
Wokół Morza Martwego historia również odcisnęła swój ślad. To właśnie w okolicach Morza Martwego leży twierdza Masada, jeden z najważniejszych zabytków żydowskich. Powstała według pomysłu Heroda Wielkiego i miała duże znaczenie fortyfikacyjne dzięki geografii i naturalnemu ukształtowaniu terenu. Masada odegrała ważną rolę podczas I wojny żydowskiej w 66 r. przeciwko okupacji rzymskiej. Bronili się w niej dzielnie Żydzi, a kiedy Rzymianie przedarli się do środka, obrońcy wybrali śmierć zamiast niewoli. Dlatego Masada jest uważana za ważny symbol heroizmu i odwagi narodu żydowskiego.